Planeta Wenus w Układzie Słonecznym



Astrologiczna symbolika Słońca Słońce - gwiazda Analogie Astrologiczne Księżyca Dane astronomiczne Mity o Księżycu Analogie Merkurego w astrologii Dane astronomiczne Mity o Merkurym Emanacje energii Wenus Astronomia Wenus Przejawy energii Marsa Dane astronomiczne Przejawy energii Jowisza Ingres Jowisza w znak Ryb Dane astronomiczne Emanacje energii Saturna Kwadratura Saturn-Pluton Ingres Saturna w znak Wagi Astronomia Saturna Emanacje energii Urana Astronomia Urana Emanacje Neptuna Pozycja Neptuna w systemie solarnym Ślady Neptuna w mitologii Przejawy władzy Plutona Ingres Plutona w znak Koziorożca Analogie Plutona W poszukiwaniu Słońca W poszukiwaniu Księżyca W poszukiwaniu Merkurego W poszukiwaniu Wenus W poszukiwaniu Marsa Odnaleźć zasady Jowisza W poszukiwaniu Saturna W poszukiwaniu Urana W poszukiwaniu Neptuna W poszukiwaniu mocy Plutona	Wenus Jest drugą planetą od Słońca. Jej ruch dookoła własnej osi czyli ruch prymarny odbywa się w odwrotnym kierunku niż innych - poza Uranem- planet Układu Słonecznego. Wenus sąsiaduje z Ziemią i jest tzw. planetą wewnętrzną. Całą planetę pokrywa gruba warstwa chmur i w ten sposób powierzchnia planety jest zasłonięta. Powłoka chmur odbija większość światła słonecznego (do powierzchni dociera tylko 20 % światła), co powoduje że Wenus świeci jasno na niebie i przyciąga wzrok obserwatora ziemskiego. Pod względem jasności przewyższa ją oczywiście Słońce oraz Księżyc. Ustalono za pomocą radarów, że powierzchnia Wenus ukształtowana została przez procesy wulkaniczne. Temperatura powierzchni wynosi 464 stopni Celsjusza, a więc jest to planeta bardzo gorąca. Średnia odległość od Słońca wynosi 108,2 mln km ( aphelium 108,9 mln km- peryhelium 107,5 mln km). Wenus krąży po orbicie prawie kolistej. Obiegając Słońce obraca się wokół osi bardzo wolno (raz na 243 ziemskie dni)- najwolniej ze wszystkich planet Układu Słonecznego. Ruch prymarny odbywa się w odwrotną stronę niż Ziemia i inne planety (poza Uranem). Mało tego, Wenus jest odwrócona do góry nogami o 177,4 stopnia, co oznacza, że jej biegun północny jest na dole. Pory roku na Wenus są trudno zauważalne, gdyż oś obrotu jest niemal prostopadła (nachylenie tylko 2,6 stopnia) do płaszczyzny orbitalnej. Wenus jest podobna w budowie do Ziemi. Powstała ok. 4,5 mld lat temu i ma podobne rozmiary i gęstość. Nie posiada jednak pola magnetycznego, gdyż wolno się obraca, a jej obrót nie powoduje cyrkulacji w jądrze, potrzebnej do powstania takiego pola. Atmosfera Wenus składa się w 96,5% z dwutlenku węgla a w pozostałej części z azotu i pozostałych gazów, takich jak para wodna, argon i dwutlenek siarki. Grupa warstwa chmur rozciąga się od ok. 45 km do ok. 70 km ponad powierzchnią planety. Chmury te składają się głównie z kwasu siarkowego. Wysoka temperatura powierzchni spowodowana jest efektem cieplarnianym, który powodują pokłady chmur blokując ciepło uwalniane przez powierzchnię planety. Wenus nie posiada satelitów naturalnych. Dzięki kilku wysłanym sondom kosmicznym znana jest dość szczegółowo mapa topograficzna Wenus. Planeta pokryta jest strukturami wulkanicznymi dość podobnymi do wulkanicznych na Ziemi, ale także nie spotykanymi gdzie indziej w Układzie Słonecznym, np. arachnoidami, tj. strukturami w kształcie pająka. Nazwy wielkich struktur powierzchni Wenus pochodzą od imion żeńskich. Ukończone 9.10.2009r. © Krystyna Daca << powrót do strony głównej