Plan zabudowy Auroville w kształcie Drogi Mlecznej- w centrum Mantrimandir

2009-11-23 14:21:00

Stellium Księżyc-Jowisz-Neptun w znaku Wodnika

Neptun w 23 stopniu 47 minut Wodnika czyli numerologicznie ekwiwalencja liczby 7.

Zważywszy długość cyklu Neptuna (165 lat ziemskich) jest to wyjątkowa konfiguracja ciał naszego systemu solarnego, która w tym znaku Zodiaku nie powtórzy się za życia obecnie żyjących Ziemian.

W momencie tego tranzytu znajduję się w aśramie Śri Aurobindo w Pondicherry w stanie Tamil Nadu w Indiach. Na terenie aśramu znajduje się miejsce spoczynku prochów tego wielkiego poety, filozofa, mędrca, jogina i mistyka indyjskiego.

Aurobindo Ghose urodził się 15.sierpnia 1872 roku w Kalkucie, stolicy stanu Bengal (dziś Bengal Zachodni), w Indiach. Jego ojciec był wysokim urzędnikiem u radży angielskiego, arystokratą. Aurobindo był kształcony w Anglii i ukończył studia na angielskim uniwersytecie w Cambrigde. W 1893 roku powrócił do Indii i został sekretarzem maharadży Sajadżi Rao Gaekwara z Barody. Jednocześnie został nauczycielem w College of Baroda, a w końcu jego wicedyrektorem. Pracował w tym czasie nad historią indyjskiej literatury, sztuki oraz własnym rozwojem duchowym praktykując jogę integralną.

Brał udział w rewolucyjnym ruchu nacjonalistycznym w Indiach, w okresie 1905-1910. Został aresztowany za swoją niepodległościową działalność dwukrotnie-w roku 1907 i 1908. Podczas drugiego pobytu w więzieniu w Alipore intensywnie praktykował jogę i medytację, co spowodowało istotną zmianę w jego poglądach i skierowało ku rozwojowi duchowemu.  Po wyjściu z więzienia w 1910 roku zaniechał dalszej rewolucyjnej walki politycznej i poświęcił się pracy nad sformułowaniem uniwersalnego systemu religijnego. W tym samym roku przybył do Pondicherry, gdzie żył i pracował aż do śmierci. Tu powstał aśram dla wsparcia duchowego jego uczniów.

Aurobindo w licznych pracach prezentował niezmiennie teorię uniwersalizmu; zajmował się istotą człowieka jako częścią większej całości, mogącego osiągnąć boskość w toku ewolucji poprzez odrzucenie ograniczeń strukturalnych (np. narodowościowych, językowych, religijnych, państwowych) a także ograniczeń mentalnych umysłu. Uważał, że celem ludzkości jest dążenie do osiągnięcia harmonii umysłu i włączenia się tym samym w Jedność.

Aurobindo:

Zwyczajny człowiek żyje w swojej własnej świadomości pojmując rzeczy swoim umysłem i zmysłami, na które wpływają informacje znajdujące się poza nim, poza jego świadomością. Kiedy świadomość zaczyna być bardziej subtelna, zaczyna wchodzić w kontakt z rzeczami w znacznie bardziej bezpośredni sposób, nie tylko z formą i zewnętrznymi przejawami rzeczy ale przede wszystkim z tym, co się znajduje w ich wnętrzu. Zasięg tego kontaktu może jednak nadal pozostawać niewielki. Jednak świadomość jest w stanie rozszerzyć się i wejść w rzeczywiście bezpośredni kontakt z całym uniwersum rzeczy a następnie ujrzeć cały ten wszechświat w sobie i w pewien sposób utożsamić się z nim. Możliwość ujrzenia siebie we wszechrzeczach i wszechrzeczy w sobie samym – możliwość bycia świadomym wszechobecnego bytu, dostrzegania wszędzie we wszystkim jednego, niepodzielnego bytu oraz zdanie sobie sprawy z istnienia różnych poziomów i planów istnienia, wraz z ich wszelkimi siłami i bytami – nazywa się Uniwersalizacją.

Aurobindo zmarł 5 grudnia 1950 roku w Pondicherry.

Uczennicą i kontynuatorką ideową Śri Aurobindo była Mirra Alfassa Richard, z pochodzenia naturalizowana Francuzka. Rodzice jej mieli różne narodowości: matka pochodziła z Egiptu a ojciec był Turkiem. To kosmopolityczne pochodzenie z pewnością wpłynęło na poglądy Mirry Richard, która przejęła po śmierci Aurobindo kierowanie aśramem w Pondicherry i z czasem zaczęto nazywać ja Matką. 28 lutego 1968 roku z jej inspiracji, a w hołdzie ideom wielkiego Aurobindo, powstała ponad podziałowa osada Auroville (Miasto Świtu), niedaleko Pondicherry. Plan miasta oparty jest na schemacie budowy naszej galaktyki, czyli Drogi Mlecznej.

2009-11-06 18:59:00

Tranzytujący Neptun w biegu stacjonarnym

Zadziałało na mnie i moją rodzinę. Mamy silnego Neptuna, to dlatego tak widocznie. Ale od początku.

Wczorajszy dzień był dość mocno obłożony sprawami do załatwienia. Nerwowo było zatem od rana (Księżyc w znaku Bliźniąt). Między innymi trzeba było oddać samochód do przeglądu i to na umówioną godzinę. Ja miałam odstawić samochód a mąż miał mnie stamtąd odebrać ale przedtem miał spotkanie zawodowe-dość ważne. Właściwie cała operacja z samochodem była ustawiona pod termin tego spotkania. Do momentu dotarcia do stacji kontroli pojazdów wszystko szło śpiewająco. Potem okazało się, że owo ważne spotkanie nie odbyło się, ponieważ mąż przybył na nie o dzień za wcześnie. Ja natomiast po przybyciu do warsztatu stwierdziłam, że w czasie jazdy otarłam tylny błotnik samochodu i zrobiłam to tak, że tego nie zauważyłam a ponadto stało się to podczas przejazdu prostą drogą bez zatrzymywania się na postoju (nie licząc stania na światłach). Wysiadłam z auta, patrzyłam na uszkodzony błotnik i byłam w szoku, bo szkoda, której nie zarejestrowała moja świadomość istniała naprawdę i przedstawiała się w pełnej krasie, gdy się na nią wgapiałam. Było jasne, że albo cierpię na rozszczepienie jaźni i nie pamiętam, co robiłam jako drugie wcielenie, albo szkoda nastąpiła bez mojego udziału, wcześniej i w innych okolicznościach, niż jazda na przegląd. W zupełnym pomieszaniu wróciliśmy do domu wściekli jedno na drugie a ja dodatkowo wkurzałam się sama na siebie, że nie sprawdziłam tranzytów i nie przewidziałam Neptunicznych zwidów, majaków, pomyłek i oszustw.

Dzisiaj już było lepiej z nastrojem, szczególnie kiedy okazało się, że po wymyciu uszkodzonego błotnika w samochodzie, zmyłka Neptuna była tego rodzaju, że owo otarcie (zrobione prawdopodobnie innego dnia przez sprawcę zbiegłego z miejsca zdarzenia) jest minimalne, a cała widoczna "szkoda" to jakaś kiepska farba zmieszana z podkładem pod lakier samochodowy. Wszystko zeszło podczas mycia.

No i takie to były mgły i opary Neptuna podbarwione nerwowością Bliźniąt.