III. Część. Portrety zodiakalne.

Dział 1.

Baran- szkic do portretu

Rozdział I. Wstęp

Aby powstał udany portret, artysta powinien posługiwać się kanonem proporcji ludzkiej głowy, który wprowadza podział jej wysokości na trzy i pół części ale także innymi zasadami tego kanonu jak np. tą regułą, że odległość między oczami równa się szerokości jednego oka, itd. A zatem potrzebna jest ukierunkowana wiedza. Pierwsze ruchy przy szkicowaniu postaci oddają prymarność i pierwsze „odgruzowanie tematu”. Jednakże na tym etapie trzeba podjąć mnóstwo decyzji o znaczeniu podstawowym. Poza decyzją, kto będzie portretowany: czy będzie to kobieta, mężczyzna, dziecko czy starzec trzeba pomyśleć, w jakiej pozie zostanie uchwycony model i jaką techniką będzie sporządzony portret. Na tym etapie tworzenia jest zatem niezwykle ważne zaplanowanie portretu co do szczegółu.

Baran działa podobnie: w uniesieniu podejmuje szybkie decyzje i w takim sposobie działania wydaje się być pod wpływem natchnienia. Niektórzy nazywają to instynktem. Lecz instynkt to nic innego, jak przekonanie i pewność w procesie decyzyjnym, wynikająca z wielokrotnego doświadczenia. Twórcy mają to we krwi – dosłownie i w przenośni. Szybkość podjętej decyzji nie oznacza, że jest ona błędna. W przeciwnym razie każdy z wielkich wodzów byłby głupcem a w bitwie wojska pod jego dowództwem byłyby zawsze skazane na porażkę. Ten stereotyp zodiakalny Barana powinien w końcu zostać obalony.

Poza impulsem energetycznym do działania potrzebna jest jeszcze wiedza i doświadczenie. Zanim Baran przystąpi do działania, musi sporządzić jego plan, przemyśleć wszystkie manewry i strategię, przygotować się na wszelkie możliwe sytuacje z niespodziankami włącznie, zgromadzić stosowną broń i narzędzia do wykonania zadania, którego podjął się z całą odpowiedzialnością. Właściwie główna i zasadnicza praca jest wykonywana na tym pierwszym etapie.

Warunkiem sine qua non pomyślnego rezultatu wszystkich działań prymarnych, inicjatyw, początków wszystkich rzeczy i takiegoż stosunku do życia jest plan działania. Jeżeli podejmujemy wyzwanie, musimy przygotować się do niego należycie.

Nie inaczej jest przy rozpoczynaniu analizy zodiakalnej. Astrolog zaś – idąc za logiką tego rozumowania- powinien rozpocząć pracę nad horoskopem od jego prawidłowego wykreślenia, do czego potrzebne będą informacje na temat daty, godziny i minuty urodzenia, miejsca urodzenia, jakiej płci jest właściciel horoskopu itp. Te wstępne zabiegi mają zasadniczą wagę. Jeżeli na tym etapie zostanie popełniony błąd, będzie miał jakość kardynalną a interpretacja horoskopu nie będzie prawidłowa. Toteż warto zwrócić należytą uwagę na początek i podstawę analizy, ale nie poprzestawać na tym.

Pozycja Słońca w znaku Barana nie daje nam pełnej odpowiedzi na pytanie o cel i realizację życiową człowieka. Do tego potrzebne są dalsze ustalenia, które uczynią człowieka postacią z krwi i kości, przedstawią go w pełnym świetle i pokażą, jaką pozę człowiek przyjmuje wobec świata oraz za pomocą jakiej strategii zechce ją zrealizować. Sama analiza pozycji zodiakalnej Słońca nie wystarczy, aby zindywidualizować konkretnego człowieka spod znaku Barana i wyodrębnić go ze stada zodiakalnego. Trzeba poszukać środków i narzędzi do tego, aby badany zodiakalny Baran nie jawił się jako jeden ze Smith’ów o tych samych fizjonomiach (nawiązanie do filmu „Matrix” z 1999r. w reż. braci Wachowskich).

Pozycja Słońca w zodiaku jest tylko matrycą, na której opiera się dalsza analiza zodiakalna.

.

.

©Krystyna Daca5

Tekst powstawał w okresie styczeń – marzec 2011 roku

opublikowano na stronie Sollunari 12 kwietnia 2011 roku